Isabel Schoonbeek
Ik ben Isabel Schoonbeek (1999), theatermaker, schrijver en sta in mijn kracht op de vloer. Ik maak solo voorstellingen, waarin ik het liefst veel verschillende personages speel. Onhandige mensen, gekke accentjes en kromme ruggen fascineren mij. Ik werk met huis-tuin en keuken metaforen, waar lulligheid en enorme tragiek elkaar ontmoeten. Ik schrijf vanuit het spelen en speel vanuit de tekst.
Al een tijd lang houdt FLATLAND me bezig. FLATLAND wordt een solovoorstelling over rouwen in de gure polderwind, de stugheid van troost met een vieze vaatdoek, over naaktslakken als sluimerend verdriet.
Op een dag rijdt een vrachtwagen daar een jong meisje dood. Sindsdien is het stil op Flatland. Vader vlucht de maisvelden in, moeder sluit zich op in de wc en de ovenschotels van de buurvrouw stapelen zich op. De dochter gaat op zoek naar een redmiddel, gewapend met frisse moed, spreekbeurten en de enige die nog in volzinnen tegen haar praat: Dr. Phil.
Flatland is inmiddels een plek waar ik in mijn hoofd doorheen kan dolen. Verdwalen in de gure polderwind, tussen weilanden, naaktslakken en maïsvelden. Onderweg kom je tegen: vrachtwagens met felle koplampen, ovenschotels, mensen die zich verstoppen en de stem van Dr. Phil. In dit eclectische landschap dat Flatland heet, hangen verdriet en klamme onderbroeken aan dezelfde waslijn. Niks droogt meer goed sinds tragiek zich hier over het land uitrolde. Ik wil het publiek aan de hand meenemen, Flatland in. Kinderlijke verwondering is voor mij het vertrekpunt om te huilen en te lachen.
In 2025 maakte ik met deze thematiek en personages een korte, festivalversie op locatie voor Winterkaravaan. Nu is FLATLAND rijp voor theaters.
Tijdens mijn residentie bij Bloos onderzoek ik welke beelden en beweging ik kan maken naast de tekst. Hoe kan ik met minder woorden meer zeggen? Ik wil experimenteren hoe ik poëzie niet alleen in de tekst, maar ook in beeld, muziek en licht kan leggen.
In FLATLAND speel ik alle personages zelf. Gefascineerd door Andrew Scott die bij The National Theatre in Vanya in z’n eentje alle personages tot leven wekt, dacht ik: dit wil ik ook. Ik ben nieuwsgierig naar hoe ik in de personagewisselingen meer muzikaliteit en chaos kan opzoeken.
Ik maak het beste alleen, opgesloten, als ik kan verdwalen in mijn eigen hoofd. Werken bij Bloos geeft me precies die ruimte en tijd. Tijd voor verdwalen, twijfel en probeersels. Die ruimte maakt het mogelijk om FLATLAND leven in te blazen en uit te bouwen tot een voorstelling van een uur. Mijn eerste lange voorstelling voor in kleine zalen.
Ik maakte eerder de solo Donna//de reconstructie van een deurpost, een tandenknarsende trip over pleinvrees en een dreigend vochtprobleem. Ook maak ik deel uit van de vierde lichting van talentontwikkelingstraject WOLK voor schrijvende makers en performers van Talenthub Brabant. Daar ontwikkel ik mijn schrijverspraktijk en werkte ik onder andere aan
de eerste teksten voor FLATLAND.
Het maken van de voorstelling wordt naast Bloos en de Verkadefabriek mede mogelijk gemaakt door Bureau Pees.